Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟΝ 21 ΑΙΩΝΑ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΗ ΤΗΣ ΡΗΤΟΡΙΚΗΣ ΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΟ ΦΥΛΕΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ




Γράφει ο Γιώργος Δρίτσας

Σε όλο το σύγχρονο οικοδόμημα της κυρίαρχης ιδεολογικής αφήγησης πρωτεύοντα ρόλο έχουν, με δεσπόζουσα θέση στην ερμηνεία των εξελίξεων, οι ‘κοινωνικές συνθήκες’. Πιο συγκεκριμένα, η αφήγηση αυτή -επηρεασμένη από το μαρξισμό, ελέω καπιταλιστικής ισοπέδωσης της συνείδησης των λευκών πληθυσμών- προάγει τη θεωρία της καταπίεσης της μια τάξης από μια άλλη και μιας οποιασδήποτε μειονότητας από μια κυρίαρχη δεσπόζουσα ‘λευκή υποδομή’.

Αυτή η ιδεολογική τοποθέτηση έχει ως στόχο τον ‘ταξικό πόλεμο’, όχι πλέον με την έννοια της καταπίεσης από μία ισχυρή ελίτ αλλά με τον αγώνα της καταπιεζόμενης άλλης μεριάς, που βρίσκεται σε πιο αδύναμη θέση, καθώς και την ολοκληρωτική επικράτηση της πλευράς αυτών των ‘αδυνάμων’ απέναντι στους ‘εκμεταλλευτές’. Αυτό, με κοινωνιολογικούς όρους σημαίνει ότι δύο μερίδες του ’αστικού πληθυσμού’ κηρύσσουν πόλεμο η μία στην άλλη μέχρι την επικράτηση ενός ‘επίγειου παραδείσου’ (που όλοι ξέρουμε που καταλήγει..).

Αυτή βέβαια η αντίληψη δεν υπήρξε ποτέ τίποτε λιγότερο και τίποτα περισσότερο από μια ψευδο-κοινωνιολογική εξέταση της καπιταλιστικής κοινωνίας. Μάλιστα, προσδιορίζει την τελευταία σαν την πιο εξελιγμένη φάση ολόκληρης της ‘ανθρωπότητας’. Επιπρόσθετα,  δεν εξηγεί, με την επιστημονική ωριμότητα που θα έπρεπε, την οργανική σχέση που έχει αυτή η φάση με τις προηγούμενες φάσεις του Δυτικού Πολιτισμού. Η αντίληψη αυτή, που βασίζεται σε μια ερμηνεία της ιστορικής πορείας μέσω της οποίας όλα βαίνουν καλώς προς ένα Τέλος, μετεξελίχθηκε σε μια νέα μορφή ψευδαίσθησης, δηλαδή αυτής της καταστροφικής υπεράσπισης των ‘μειονοτικών ομάδων’ και γενικότερα των εγχρώμων πληθυσμών κατά της δήθεν καταπιεστικής λευκής κυριαρχίας. Σε αυτά τα πλαίσια, η επανάσταση των εγχρώμων που ‘απελευθερώθηκαν’ εξαιτίας της ψυχολογικής κατάρρευσης των λευκών κοινωνιών και της επίδρασης άλλων εσωτερικών και αλλογενών στοιχείων, απέκτησε την ιδεολογική βάση και συνδέθηκε με άλλα στοιχεία διάλυσης, όπως  η σύγχρονη εκθηλυμένη ομοφυλοφιλία και ο μητριαρχικός φεμινισμός. 

Έτσι, σε μια προσπάθεια ανασύστασης της ιδεολογικής βάσης τους, εντός ενός ατομικιστικού και αδύναμου φιλελεύθερου κόσμου, οι σύγχρονοι απόγονοι των παλαιών μαρξιστών προσεταιρίστηκαν την ιδιαίτερη αυτή κατάσταση συμβιβασμού τους με τις τρέχουσες συνθήκες. Επρόκειτο για ένα φαινόμενο το οποίο άρχισε να παίρνει μεγάλες διαστάσεις μετά την κατάρρευση του ’υπαρκτού σοσιαλισμού’ και έχει επικρατήσει να αποκαλείται ‘Πολιτιστικός Μαρξισμός’. Ουσιαστικά, πρόκειται για το ιδεολόγημα εκείνο το οποίο όχι μόνο αποτέλεσε το διαλεκτικό και διανοητικό στήριγμα του νέο-μαρξισμού αλλά και του ίδιου του φιλελευθερισμού που λανθασμένα γίνεται αντιληπτός ως ‘δεξιά’ στις μέρες μας. Αυτό συνέβη διότι οι πολιτικοί ινστρούχτορες του φιλελευθερισμού, έχοντας κυριαρχήσει στο χώρο της Δεξιάς μετά το Β’.Π.Π., προσπάθησαν να την απαγκιστρώσουν από ‘κακές επιρροές’, μεταλλάσσοντας έτσι τους εαυτούς τους σε ένα φιλο-αριστερό κέντρο και τη δεξιά παράταξη σε ένα διαλυμένο ασαφές χώρο. Από τότε μέχρι σήμερα, η απλή φιλελεύθερη διαλυτική πολιτική χάθηκε και τη θέση της πήρε μια καταστροφική ρητορική μίσους κατά της λευκής φυλής, που έλαβε παρανοϊκές διαστάσεις σε χώρες όπως η Σουηδία.
 
Αϊτινἠ Επανάσταση: μαύροι κρεμούν λευκό
Η νέο-αριστερή λογική και ρητορική λοιπόν συνδέεται με την έγχρωμη επανάσταση αποτελώντας μια αυτοκτονική ’λευκή επανάσταση’ κατά της ίδιας της λευκής φυλής. Το τελευταίο ισχύει διότι θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι σε αυτήν την ιδιόμορφη επανάσταση συμμετέχει και πολύ μεγάλος αριθμός από παρακμιακούς λευκούς. Έτσι, η σύγχρονη ρητορική που επικρατεί, λόγω της ιδεολογικής κυριαρχίας της νέο-κομμουνιστικής οπτικής, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια γέφυρα που οδήγησε και οδηγεί στο φυλετικό πόλεμο. Μπορούμε να συμπεράνουμε, ότι με τη ψυχολογική και συνειδησιακή κατάρρευση του Δυτικού Πολιτισμού αρχίζουν να φαίνονται συγκεκριμένα σημάδια τα οποία μας οδηγούν σε ένα συμπέρασμα: βιολογική και πνευματική καρκινοπάθεια.

Όμως, θεραπεία εν τέλει υπάρχει και αυτή είναι η σταδιακή επιστροφή στη βάση του πολιτισμού μας που δεν είναι άλλη από τη φυλετική καταγωγή. Οι νέες εξελίξεις υποστηρίζουν αυτή τη θέση και δεν είναι τυχαίο ότι ήδη πριν το ξέσπασμα του Β’ΠΠ, ο Ρόζενμπεργκ υποστήριξε ότι η επανάσταση των ευρωπαϊκών αποικιών μόνο προβλήματα και πλήρη αποδυνάμωση των λευκών θα μπορούσε να φέρει. Αυτό και έγινε, καθώς όπως έγραψε αργότερα στην Ώρα της Απόφασης ο Σπένγκλερ, οι σύγχρονες εξελίξεις με τις επαναστάσεις των πρώην αποικιοκρατούμενων και με την αξιοποίηση εκ μέρους τους των δυτικών καινοτομιών δεν έχει άλλο στόχο παρά τον ανταγωνισμό με τον καταρρέοντα Δυτικό Πολιτισμό, καθώς επίσης και τη θέληση της σταδιακής ολοκληρωτικής καταστροφής του. Το τελευταίο είναι μια γνήσια έκφραση του συμπλέγματος κατωτερότητας όπως επίσης και της ζωικής θέλησης της ανθρώπινης φύσης να κατασπαράξει το αδύναμο και υποτακτικό όν.

Σε αυτές τις συνθήκες, η επιστροφή στη φυλετική οπτική μας οδηγεί στο να υιοθετήσουμε την προοπτική μιας άλλης μορφής πάλης ως μελλοντική εξέλιξη, αυτής της πάλης των φυλών.

11 σχόλια:

  1. Καποτε ο Θεοδοτος(ορθως κατ'εμε)σχεδον χλευαζε αυτη την παροξυσμικη οπτικη "φυλετικης καθαροτητας" που εκπροσωπει η ΧΑ(και οχι μονο), τωρα πια δυστυχως(ελλειψει κοινου μηπως;)προσπαθει να τους υπερακοντισει, αναφεροντας μας ακομα και το τι ελεγε ο Ροζενμπεργκ, αυτος δηλαδη που αν θυμαμαι καλα πρεσβευε την γελοια θεωρια περι κατωτεροτητας των Σλαβων σε σχεση με τους λοιπους λευκους και την ακομα πιο γελοια θεωρια οτι για τον πολιτισμο των Αιγυπτιων και των Κινεζων, υπευθυνες ηταν οι "λευκες δυναστειες" που τους κυβερνουσαν(διοτι καπως επρεπε να δικαιολογησει ο κυριος το πως γινεται Ασιατικοι και Αφρικανικοι λαοι να εχουν αξιολογο πολιτισμο σε εποχες που πλην Ελληνων, οι υπολοιποι Ευρωπαιοι ηταν εντελως βαρβαροι)! Κριμα πραγματικα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η φυλετική καθαρότητα ως ιδέα ουδέποτε χλευάστηκε στο μπλογκ και ενδέχεται να ξέρω κάτι παραπάνω από εσένα για το θέμα καθώς τυχγάνει να είμαι ο διαχειριστής του μπλογκ από το Νοέμβριο του 2011 που ξεκίνησε έως και σήμερα.

      Το αν ο Ρόζενμπεργκ σε άλλα θέματα είχε λανθασμένες επιστημονικά θέσεις, αυτό δεν ακυρώνει τη διαπίστωση του για το θέμα των αποικιών που αναφέρεται στο άρθρο.

      Στο Θεόδοτο, ο βλακώδης "πατριωτισμός" του "εμεις είχαμε χοληστερίνη όταν οι άλλοι τρώγαν βελανίδια" που εκπροσωπείς όχι απλά δεν έχει θέση, αλλά είμαστε και ορκισμένοι εχθροί του.

      Στο καλό και να μη μας γράφεις...

      Διαγραφή
    2. Γιώργος Δρίτσας11 Οκτωβρίου 2017 - 11:38 π.μ.

      Ενώ δεν είχα κανέναν ιδιαίτερο λόγο να απαντήσω (καθώς έχει ήδη απαντήσει πολύ ορθά ήδη ο διαχειριστής), θα αναγκαστώ να το κάνω όμως για τον λόγο που θα εξηγήσω παρακάτω.
      Ο λόγος; η ρητορική που χρησιμοποιείται από τον ανώνυμο σχολιαστή, η οποία χρησιμοποιείται επίσης από μια μεγάλη μερίδα του ''δεξιού-εθνικού'' χώρου.
      Και αυτή είναι ότι δήθεν μας επιβουλεύονται οι ''κακοί ευρωπαίοι'' και ότι εμείς εν είδει καλών πρωτόγονων και μαγικά προκύψαντων μανιταριών προυπήρχαμε αυτών ανεξάρτητα από κάθε ιστορικού και βιολογικού παράγοντα.
      Και ναι οι μη ακόμη ολοκληρωμένες έρευνες τύπου Τριανταφυλλίδη (σπουδαγμένου εν Σοβιετία) και άλλων σύγχρονων επιστημόνων αποδεικνύουν μόνο ότι φέρουμε DNA τόσο από του κατακτητές Ινδοευρωπαίους όσο και από τους παλαιοευρωπαίους κατοίκους, από την ανάμειξη των οποίων προέκυψε αργότερα αυτό που αποκαλούμε τώρα Λευκός Ευρωπαίος γενικότερα σε όλην την ποικιλία του και χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πληθυσμοί και ομάδες που ειναι ακόμη κοντα στους αρχικούς Ινδοευρωπαίους - χωρίς κανείς να αμφιβάλλει βέβαια στο ότι οι Ινδοευρωπαίοι έφτιαξαν τον αρχαιοελληνικο και ρωμαικό πολιτισμικό κύκλο έστω δανειζόμενοι κάποια στοιχεία από τους ''γηγενείς''αλλά μετετρέποντάς τα σε προιόντα του ψυχισμού τους.
      Αυτά βέβαια δεν αφορούν όλους όσους εν είδει ''αυτοεκπληρούμενης προφητείας'' έχουν ήδη καταλείξει ότι είναι απευθείας απόγονοι του Περικλή χρησιμοποιώντας τις δήθεν ''αποκαλυπτικές'' έρευνες και μη κατανοώντας αυτές.
      Αυτή η άγνοια που έχει προωθηθεί και μετατρέψει κάθε τι εθνικό σε εκφραση τριτοκοσμικού και ανατολίτικου τύπου ταυτοτικού πλαισίου, μας φέρνει πολύ πίσω και μας κάνει να αγνοούμε κάθε βασική ανάγκη του καιρού μας και προπάντων των όσων μέλλονται να γίνουν ή υπάρχει υποψία ότι θα γίνουν.
      Όσον αφορά την ελλειπτική και μη ουσιαστική κριτική προς τον Ροζενμπεργκ και την 'ύπαρξη μεγάλων αφρικανικών πολιτισμών' πλέον δεν έχω καμιά απορία πως θεωρίες περί αυτοχθονισμού και αφρικανικής προέλευσης του αρχαιο-ελληνικού πολιτισμού- τύπου MARTIN BERNAL 'Black Athena' - έχουν ευωδιάσει και δεν έχουν βρει καμιά σοβαρή αντίδραση από ελληνικής πλευράς παρά μόνο από άλλους Ευρωπαίους Επιστήμονες και πως καθαρά αριστερά δόγματα περι καταπίεσης από τον ''κακό λευκό'' και θεωρίες περί αντίδρασης βασισμένες σε έγχρωμους λαούς βρίσκουν απήχηση όχι μόνο στην αριστερά αλλά κυρίως και κατά κόρον στην ''δεξιά''...
      Δυστυχώς δεν έχει γίνει κατανοητό ακόμη ότι πρέπει να οικοδομήσουμε το μέλλον και να δρασκελήσουμε το παρελθόν ..

      Διαγραφή
    3. Κύριε Δρίτσα, το ζήτημα των Ινδοευρωπαίων που θίγετε, το οποίο πολλάκις έχει αποτελέσει αντικείμενο παρεξηγήσεων από αναγνώστες, οφείλει να διευκρινιστεί. Μια ματιά στις "δημοσιεύσεις" ή στα "σχόλια" όσων αρνούνται την υπόθεση των Αρίων-Ινδοευρωπαίων, αρκεί για να πείσει και τον πλέον καλόπιστο πως το επίπεδο της επιχειρηματολογίας -αν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως επιχειρηματολογία- είναι από ανερμάτιστο ως γελοίο. Ουδείς άλλωστε εξ αυτών έχει την παραμικρή έστω συνάφεια με τις επιστήμες που συνδέονται με το όλο ζήτημα (ιστορία, αρχαιολογία, θρησκειολογία, γλωσσολογία, φυλετική ανθρωπολογία, φιλολογία κ.ο.κ.).
      Όμως αυτό δεν αρκεί. Οφείλει να υπάρξει μια τεκμηριωμένη και συγχρόνως εκλαϊκευμένη παρουσίαση του ζητήματος, το οποίο άπτεται θεμελιωδώς της Ελληνικότητος, λαμβάνοντας υπ' όψιν όλες τις παραμέτρους (καταβολές, γλώσσα, θρησκευτικοί μύθοι, αρχέτυπα, φυλετική ταυτότητα, κοινωνική οργάνωση), εμπλουτισμένη με βιβλιογραφικές αναφορές.
      Ορθώς αναφέρετε πως ο Ινδοευρωπαισμός καταπολεμάται από αφροαμερικανικούς ή εβραϊκούς κύκλους, γιατί σε αυτόν αναγνωρίζουν την επιστημονική διάσταση του Αριανισμού, επιχειρώντας να τον αντικαταστήσουν με τα νέα δόγματα της πολιτικής ορθότητας. Στην Ελλάδα όμως, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, η αρνητική δυναμική που αναπτύσσεται στις ανώνυμες μάζες σχολιαστών, έχει και αλλού τις ρίζες της: στην μαζοδημοκρατία και στη διαδεδομένη "λαϊκή" κουλτούρα που προωθεί, η οποία σιχαίνεται τις μεγάλες συνθέσεις αλλά και τους Μύθους - η Ινδοευρωπαική θεωρία συνιστά μεγαλειώδη συνθετική θεωρία και Μύθο- και επιθυμεί απλοικές "εξεγέρσεις" πληκτρολογίου. Πρόκειται για ακίνδυνο αυνανισμό που στην Ελλάδα αποκτά τα τυπικά γνωρίσματα του πιθηκοειδούς ελληναραδισμού, του φραπέ, της αρλούμπας και φυσικά σε πρακτικό επίπεδο του ραγιαδισμού. Και έτσι το καθεστώς αναπαράγεται, ενώ οι αυτοχθονιστές των τηλεπωλήσεων βρίσκουν νέους αγοραστές.
      Προς το παρόν οι μάζες δεν πρέπει να μας ενδιαφέρουν. Ας κοιμούνται με τον αυτοχθονισμό και ας ξυπνούν με τον φυλετικό μεντιτερανισμό. Πρακτικώς είναι αδιάφορο με τι νανουρίζονται. Οι κεφαλές όμως - όσοι δηλ. θέλουν να δράσουν, ενσαρκώνοντας μια νέα αριστοκρατία - οφέλουν να επαναθεμελιώσουν τον Αριανικό Μύθο και να αναδείξουν την επιστημονικότητα του Ινδοευρωπαϊσμού.

      Διαγραφή
  2. Όσον αφορά το άρθρο: Μια εξαιρετική σύνοψη και απόδοση για την κατανόηση της διεθνούς κατάστασης των πραγμάτων ως έχουν σήμερον. Αναγκαία προς ανάγνωση για κάποιον που αυτοαποκαλείται ως εθνικόφρων. Αδιαπραγμάτευτη περιεκτική αναφορά βασικών πολιτικοϊδεολογικών εφοδίων για όσους θελήσουν χωρίς "στρογγυλεύσεις" επί των γραφομένων να αντισταθούν εν τέλει στην αριστερή λαίλαπα μέσω ενός συγκροτημένου Δεξιού Εθνικού κινήματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο δημοκράτης κύριος που έχει το θράσος να αξιολογεί τον Ρόζεμπεργκ ενώ δεν γνωρίζει καν να γράφει ελληνικά - αγνοεί παντελώς τη χρήση των σημείων στίξεως και δη της τελείας - καλά θα κάνει να ασχολείται με το Καζαμία, τον Τσελεμεντέ, τον Λούκυ Λουκ και αναλόγου περιεχομένου έντυπα.
    Για να πληροφορήσουμε όμως τους συνήθως ποιοτικούς αναγνώστες του παρόντος ιστολογίου, λίαν προσφάτως επιβεβαώθηκε η λευκή καταγωγή των αιγυπτιακών δυναστειών της 3ης π.Χ. χιλιετίας (τουλάχιστον), καθώς πέραν των γενετικών ερευνών, υπάρχουν και απτά δείγματα ταριχευμένων σωμάτων με τυπικά λευκά χαρακτηριστικά (κόκκινα μαλλιά, λεπτορινία και δολιχοκεφαλία κ.ο.κ.). Όσο δε για του Σλαύους, παρά τις υπερβολές και την πράγματι εθνικιστική του οπτική, ο Ρόζεμπεργκ αναγνωρίζει πως τα πρωτο-σλαυικά φύλα ήσαν αναμφίβολα άρια. Απλώς θεωρεί, και σε κάποιο βαθμό έχει ίσως δίκιο, πως σταδιακά υπέστησαν επιμειξία με μογγολοειδή στοιχεία, κυρίως στη Ρωσσία, τα οποία άλωσαν τον φυλετικό τους ψυχισμό.
    Ο Μύθος του 20ου Αιώνα, παρά το κάπως στιφό του ύφος, είναι ένα θαυμάσιο ανάγνωσμα κοσμοθεωρητικού στοχασμού - και όχι ξερού επιστημονισμού από επαγγελματίες σουβλατζήδες που τσάτρα πάτρα τελείωσαν ένα δημοκρατικό γυμνάσιο με αντιγραφή, όπως συνηθίζεται στις μέρες μας - το οποίο περιδιαβαίνει με μεγάλη εμβρίθεια ζητήματα ιστορίας,φιλολογίας, αρχαιολογίας, φιλοσοφίας και θεολογίας, φυλετικής ψυχολογίας, τέχνης και αισθητικής. Βέβαια δεν συνιστάται σε καμία περίπτωση σε νεοελληνάρες πρωταθλητές του φραπέ που κάθονται με τις ώρες στον καναπέ τους, περιμένουν να τους "σώσουν" κάποιοι άλλοι, ρίχνουν μούτζες, αγνοούν τη στοιχειώδη σύνταξη και ορθογραφία της ελληνικής γλώσσας και φαντασιώνονται τον εαυτό τους ως "γνήσιο απόγονο των Αρχαίων Ελλήνων".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και που να έβλεπες τα σχόλια που κόβω και δεν δημοσιεύω καν.
      Πρόσφατα ένας άλλος απευθείας "απόγονος του Λεωνίδα" τασσόταν αλληλέγγυος με τους Αϊτινούς κανίβαλους που κρέμαγαν και εν συνεχεία καταβρόχθιζαν τους Λευκούς Γάλλους, στα πλαίσια της Αϊτινής επανάστασης.

      Ο πατριωτικός χώρος στην Ελλάδα δυστυχώς κατακλύζεται από τέτοια φρούτα…

      Διαγραφή
    2. Στην Αίγυπτο υπάρχει απίστευτο παρασκήνιο για την προδυναστική, ή τις εναλλαγές σε όλη τη δυναστική περίοδο.
      Η Αίγυπτος με την πάροδο του χρόνου άρχιζε να έχει μειονοτικά πληθυσμιακά θέματα με σκλάβους καθώς και προσχώρησης στην εξουσία μιγαδικών μετέπειτα Βασιλιάδων, ή συγκεκριμένης καταγωγής (φοινικικής,αιθιοπικής, Αφρικανικής γενικότερα, ή ερυθρής). Στην παλαιά διαθήκη εμμέσως εντοπίζεται κάτι τέτοιο.
      Η Αιγυπτιακή θρησκεία βρίσκονται σε μέγιστο βαθμό ακριβώς σε αυτές τις συνεχείς ανατροπές και ρυθμιστικές συνεχείς ανακατατάξεις λόγω διάφορων φυλετικών σχημάτων που έπαιρναν την εξουσία και εσωτερικού ενδογαμισμού που κατέστει μητρογαμική, χάνοντας τη δύναμη του το αρχαίο ηλιακό ιερατείο με Θεούς που μετασχηματίστηκαν σε "ψευδομητέρες".
      Πράγματα και καταστάσεις που διαδραματίστηκαν στην αρχαιότητα και στο παρελθόν της Αιγύπτου φαίνεται να επαναλαμβάνονται σε κάποιες διαφοροποιημένες εκδοχές και σήμερα. Σε σχέση με κάποια επισήμανση στο σχόλιο 7:39 μ.μ., μεγάλο θέμα που αξίζει ανάλυσης.

      Διαγραφή
    3. Χωρις να ειμαι αλληλεγγυος προς τον καθε υπαναπτυκτο οπου γης, μπορειτε να μου εξηγησετε γιατι ΣΥΣΩΜΗ η δυση το εριξε στο εμποριο και τις αποικιες; Τοσο πολυ παρεσυραν οι Σαιλοκ της εποχης τις δυτικες κοινωνιες, ωστε να γινουν τυχοδιωχτες οπως σημερα οι λαθρομεταναστες που αφηνουν τις χωρες τους; Με τους σημερινους ορους οι αποικιοκρατες του τοτε μπορουν καλλιστα να θεωρηθουν λαθρομεταναστες-λαθροεποικοι.

      Διαγραφή
    4. H διαφορά ασφαλώς είναι πως οι αποικιοκράτες πήγαν σε πρωτόγονους και τους έφεραν το δυτικό πολιτισμό. Σήμερα δεν βλέπω τι ακριβώς προσφέρουν στους γηγενείς της Ευρώπης οι μετανάστες...

      Οι λόγοι που οδήγησαν στη δημιουργία αποικιών είναι αρκετοί, από τον ανταγωνισμό των ευρωπαϊκών δυνάμεων έως και αντιλήψεις για τον Ευρωπαίο άνθρωπο ως τον εκπολιτιστή όλων των άλλων.

      Διαγραφή
  4. Ορθότατα, λοιπόν, αγαπητέ πράττεις και τους "κόβεις". Είναι κάτι που θα συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε ως αντικαθεστωτικοί και τα επόμενα χρόνια. Αυτό δεν πρέπει να μας πτοήσει, αντιθέτως πρέπει να θεωρείται απολύτως φυσιολογικό, και κοινωνιολογικά πλήρως εξηγήσιμο. Επειδή ακριβώς η κυρίαρχη τάξη έχει ομοθυμαδόν στραφεί τις τελευταίες δεκαετίες στον εθνομηδενισμό, τον ευρωραγιαδισμό και την πίστη στην μεταθρησκεία των "ανθρωπίνων δικαιωμάτων" δίκην κομπλεξικού βαλκάνιου μπαστουνόβλαχου που αναζητά στην Εσπερία το φως, είναι προφανές πως το εθνικό στρατόπεδο στερείται κεφαλών - τουλάχιστον ευάριθμων και ποιοτικών. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη μαζικοδημοκρατική αποβλάκωση που χαρακτηρίζει τις δυτικές κοινωνίες, οδηγεί στο γραφικό αυτό αποτέλεσμα. Ενός δηλ. συρφετού από γαλανόλευκα ράκη.
    Εν τούτοις, πλέον βρισκόμαστε σε μεταβατικό στάδιο. Η κυρίαρχη τάξη σε Ελλάδα αλλά και Ευρώπη είναι παρηκμασμένη, δεν διαθέτει ισχυρά ένστιχτα, το δε καθεστώς βαθύτατα φθαρμένο. Έχει μείνει απλώς και μόνο ο "κυρίαρχος Λόγος", η ηγεμονία της "πολιτικής ορθότητος" που όμως όλο και πιο πολύ απομακρύνεται από την πραγματικότητα. Αυτό είναι σημάδι μελλοντικής κατάρρευσης.
    Συγχρόνως όμως δεν έχει δομηθεί ακόμη το αντίπαλο στρατόπεδο. Κυρίως διότι δεν υπάρχουν Αρχηγοί. Η καλλίτερα, οι μέχρι τούδε Αρχηγοί δεν έχουν συγκροτήσει ακόμη μια νέα αριστοκρατία που θα αντικαταστήσει το υπάρχον καθεστώς σε όλο του το φάσμα - και άρα και στο ιδεολογικό. Η πίεση όμως που ασκεί το καθεστώς μετατρέπεται εν τέλει σε όπλο υπέρ των αντικαθεστωτικών. Γίνονται πιο ώριμοι, πιο αποφασισμένοι και κυρίως πιο σκληροί. Με λίγα λόγια χαλυβδώνονται, φανατίζονται, και μοιραία αναζητούν τόσο στη θεωρία, όσο και στην πράξη την πιο ριζοσπαστική εκδοχή να εκφράσουν τη βούλησή τους. Σταδιακά, οι ουφολόγοι, φαφλατάδες "ελληναράδες", κουρασμένοι στην ασημαντότητά των, θα περιθωριοποιούνται όλο και πιο πολύ, χρησιμεύοντας στην καλλίτερη περίπτωση ως "κρέας για τα κανόνια" της πολιτικής (βλ. ψηφοφόροι), ενώ οι δρώντες και συνειδητοποιημένοι θα γίνονται όλο και πιο συγκροτημένοι. Αυτό είνοι νόμος των ελίτ-αριστοκρατιών, όπως τον έχει θαυμάσια εκθέσει ο Β. Παρέτο.
    Υπομονή και Σκληρότητα. Αυτές είναι οι αρετές του επαναστάτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή