Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

ΠΕΡΛ ΧΑΡΜΠΟΡ 2001-2017

Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου    
 
Θυμάστε το τρομοκρατικό κτύπημα στην πόλη Νίκαια της Γαλλίας, όταν ένα φορτηγό παρέσυρε και σκότωσε 84 ανθρώπους; Κτύπημα του οποίου την ευθύνη ανέλαβε, όπως συνήθως, το ISIS. Εάν ανακαλύψουμε κάποιες ενδείξεις όσον αφορά τους πραγματικά υπεύθυνους γι’ αυτό το κτύπημα, νομίζω ότι τότε θα καταλάβουμε ποιοι είναι οι κρυφοί εντολείς και των υπόλοιπων κτυπημάτων στην Γαλλία, στην Γερμανία και σε άλλες χώρες που κόστισαν τις ζωές εκατοντάδων αθώων Ευρωπαίων.

Μια καλή αρχή θα ήταν να βρούμε ποιος βιντεοσκόπησε το φορτηγό την ώρα που έπεφτε πάνω στους αθώους περαστικούς, εκείνο το βίντεο που όλοι είδαμε στις τηλεοράσεις μας: ονομάζεται Richard Gutjahr και είναι ένας παράξενος Γερμανός πολυτεχνίτης και δημοσιογράφος. Ο ίδιος, αφηγείται σε μία συνέντευξη που έδωσε, πως εξελίχθηκαν τα γεγονότα: βρισκόταν σε 'διακοπές' στην Νίκαια για να βιντεοσκοπήσει τους εορτασμούς για την 'Ημέρα της Βαστίλης' (κάτι που ποτέ άλλοτε δεν είχε κάνει). Ενώ λοιπόν ήταν στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου -για να κινηματογραφήσει τα εορταστικά πυροτεχνήματα- αυτός ο τυχερός άνθρωπος, αντιλαμβάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά με εκείνο το φορτηγό και αρχίζει να τραβά την σκηνή. Φανταστείτε πόση τύχη έχει αυτός ο Γερμανός: 

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Η ΕΙΔΟΠΟΙΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ


Γράφει ο Θεόδωρος Λάσκαρης

Scots Greys εναντίον γαλλικού πεζικού
Τo είδος των γεγονότων που σήμερα παρατηρούμε στον κόσμο: οι πόλεμοι, η τρομοκρατία, οι οικονομικοί ανταγωνισμοί και οι κρίσεις, δεν αποτελούν φυσικά ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της εποχής μας. Τα ίδια φαινόμενα υπήρχαν σε όλη την μακροχρόνια ιστορία του ανθρωπίνου γένους. Απλά, ανάλογα με την κάθε εποχή, αλλάζουν τα αίτια των συγκρούσεων και οι δυνάμεις που σε αυτές τις συγκρούσεις πρωταγωνιστούν. Σήμερα ο εβραϊκός και ο αγγλοσαξονικός (WASP) παράγοντας,  εχθές ο οθωμανικός, προχθές οι  ενδο-ευρωπαϊκοί ανταγωνισμοί μεταξύ των βασιλείων κ.λπ. Όπως λέει και το τραγούδι: «…νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί, με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί».

Το θέμα είναι ότι στην εποχή μας, διαπιστώνουμε μία, εν μέρει, διάψευση των προαναφερθέντων στίχων, αφού, όντως, σημειώνεται μία ''αλλαγή στους καιρούς''. Δηλαδή, διαπιστώνουμε ότι υποκινούνται διαδικασίες που ποτέ πριν, στην μετά Xριστό εποχή, δεν συνέβησαν και αποτελούν την ειδοποιό διαφορά μεταξύ του σημερινού κόσμου και του περασμένου. Ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο,οι ''πρωτάκουστες'' αυτές διαδικασίες, προσλαμβάνουν τον χαρακτήρα των ''σημείων των καιρών''.

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

Η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΔΙΠΟΛΙΣΜΟΥ: ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ ΣΕ ΙΤΑΛΙΑ, ΑΥΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ


Γράφει ο Γιώργος Δρίτσας

Μετά τις αμερικάνικες εκλογές, ο καθένας πλέον μπορεί να παρατηρήσει ότι η πολιτική και κοινωνική κατάσταση δεν έχει αλλάξει μόνο τυπικά αλλά και ουσιαστικά. Τι ήταν αυτό που όμως άλλαξε;

Αυτό που βλέπουμε να έχει αλλάξει είναι η πόλωση που υπάρχει πλέον στην αμερικανική κοινωνία, η οποία θα μπορούσε να συνοψιστεί καθαρά σε δύο αντίθετες ομάδες: αυτούς που είναι υπέρ του σημερινού status quo της σύγχρονης εποχής (δηλ. πολυφυλετισμός, υπεράσπιση των συμφερόντων των εγχρώμων και των Σημιτών, υποβάθμιση των δυτικών αξιών, υποβάθμιση της φυλετικής και πολιτικής ιεραρχίας, της “αντικατάστασης” των λευκών δια της μετακίνησης έγχρωμων πληθυσμών και άνοδος του μητριαρχικού συμπλεγματικού αυτισμού) και αυτούς που ασυνείδητα ή και συνειδητά προσπαθούν να το διαλύσουν (δηλ. τους συνειδητούς ιδεολογικούς εχθρούς του συστήματος και τις όλο και πιο μεγάλες αλλά παθητικές μάζες των λευκών που επιδιώκουν και θέλουν ασυνείδητα μια άλλη διέξοδο προς μια πιο εθνοφυλετική πολιτική κατεύθυνση ενός έθνους-κράτους).